ZAOLZIE - Serwis informacyjny Historia i Współczesność

W NASTĘPNYM NUMERZE BIULETYNU

ZAOLZIE
Polski Biuletyn Informacyjny
Nr 6/2005 ( 18) 23 czerwca 2005

Prof. Dr hab. Marek K. Kamiński

Edvard Beneš
kontra
gen. Władysław Sikorski

[...] Beneš, choć z jednej strony zabiegał o uznanie przez gen. Sikorskiego i polski rząd w Angers CzKN za rząd (czego odmówili mu Francuzi), z drugiej strony prowadził antypolską politykę proradziecką. W kilka dni po sowieckiej agresji na Polskę we wrześniu 1939, zaprosił do siebie sowieckiego ambasadora w Londynie Iwana Majskiego i oświadczył mu, że fakt inwazji Armii Czerwonej na Polskę ocenia „z pełną aprobatą” i że „nie wyobraża sobie dalszego historycznego istnienia Czechosłowacji bez bliskiego, najbardziej nierozerwalnego związku z ZSRR. Jego gorącym pragnieniem było zmniejszenie o ponad połowę przedwojennej „wielkiej Polski” i utworzenie okrojonej o ziemie wschodnie „małej Polski”, którą nazwał „państwem buforowym” między Związkiem Radzieckim a Niemcami. Mówił, że jak długo będą Polacy śnić o wielkiej Polsce, tak długo nie może być mowy o przyszłych stosunkach między Polską a Czechosłowacją, bo tylko „mniejsza etnograficzna Polska” nie byłaby „przedmiotem rosyjskiej wrogości” i tylko z takim państwem polskim wyrażał gotowość „wejścia w najściślejsze stosunki”. I dalej: „Jeśli Rosja będzie usatysfakcjonowana z faktu, iż małe etnograficzne państwo polskie zjednoczone na zasadach federacyjnych z Czechosłowacją nie będzie dla Rosji niebezpieczeństwem i zrezygnuje ono z ambicji pójścia dalej w kierunku wschodnim, to on Beneš ma powód, by sądzić, że Rosja będzie faworyzowała taki blok”. W rozmowie z ambasadorem Majskim zadeklarował też gotowość opowiedzenia się po stronie sowietów w ich ewentualnym konflikcie z Zachodem

(DWP. t. 22, kn 2, s. 326-327; M.K.Kamiński, czy Edvard Beneš, s.126-136). [...]

dalej - w biuletynie nr 6/2005 (18)

TEMATY W PRZYGOTOWANIU

Stan ochrony praw narodowych polskiej ludności zaolziańskiej

PRZED ROKIEM PISALIŚMY

ZAOLZIE
Polski Biuletyn Informacyjny
Nr 5/2004 23 maja 2004

PRZEKLĘTE, CZY ZDRADZONE?

„Przeklęte Zaolzie...” napisał w internecie jeden z respondentów   w reakcji na wystawę o Zaolziu w Książnicy Cieszyńskiej. Na tak postawioną tezę nie można zareagować inaczej, niż próbą odpowiedzi na pytanie zawarte w powyższym tytule.
            Nie ma zbyt wielu syntetycznych opracowań dotyczących polskiej polityki zagranicznej międzywojennego dwudziestolecia, zwłaszcza w odniesieniu do południowych sąsiadów. We współczesnych rozważaniach naukowych sięga się też raczej rzadko po wyczerpujące opracowanie naukowe prof. Witolda Sworakowskiego „Polacy na Śląsku za Olzą” wydane w Warszawie w r. 1937, dotyczące Zaolzia. Gehenna zaolziańskich Polaków w międzywojennej Republice Czechosłowackiej stanowi w świadomości dużej większości współczesnych Polaków w kraju ogromną białą plamę. Cisną się tu na usta słowa Ojca Świętego Jana Pawła II, wypowiedziane co prawda nie w kontekście Zaolzia, ale bardzo w tym zestawieniu prawdziwe: „Niech dzięki oczyszczeniu pamięci historycznej wszyscy będą gotowi stawiać wyżej to co jednoczy, niż to co dzieli, ażeby razem budować przyszłość opartą na wzajemnym szacunku, braterskiej współpracy i autentycznej solidarności”. To nie zatajanie prawdy lecz tylko prawdziwe naświetlenie historii może bowiem być podwaliną przyszłości opartej na wzajemnym szacunku, szacunku pomiędzy poszczególnymi ludźmi i całymi narodami.
            Przeklęte, czy podstępnie oderwane Zaolzie? Autor rozważań zatytułowanych „Przeklęte Zaolzie”, opartych o artykuł Nowej Myśli Polskiej, nie uwzględnia jednego faktu: polityka Beneša i jego kręgów politycznych wobec Polski i Polaków zawsze miała podłoże zdrady, fałszu i oszustwa.

.....dalej w biuletynie nr 5/2004 ...

POLONIA ŚWIATA
www.polonia.org

Prosimy o nadsyłanie interesujących informacji i aktualności, łącz do stron internetowych
na e-mail:
kontakt@zaolzie.org