Serwis informacyjny - historia i współczesność

POLECAMY

KUP TĘ KSIĄŻKĘ przez internet
Wydawnictwo: Neriton, Kwiecień 2005
ISBN: 83-89729-11-3 liczba stron: 383
wymiary: 165 x 235 mm okładka: twarda

Prof. Dr hab. Marek K. Kamiński
Edvard Beneš
kontra
gen. Władysław Sikorski

Autor jest wybitnym specjalistą w zakresie stosunków polsko-czeskich w XX w. Jego najnowsza praca konfrontuje dotychczasowy obraz omawianych wydarzeń, przedstawiany przez czeskich historyków, z archiwaliami czeskimi i polskimi. Na ich podstawie Marek Kazimierz Kamiński prezentuje dwuznaczną grę Edvarda Benesa wobec rządu gen. Sikorskiego i wykazuje, że czechosłowacki polityk nie działał, jak to utrzymuje dotychczasowa literatura, wyłącznie w interesie swojej ojczyzny, ale dążył do zbliżenia ze Związkiem Radzieckim.

W NASTĘPNYM NUMERZE BIULETYNU

ZAOLZIE
Polski Biuletyn Informacyjny
Nr 8/2005 (20) 23 sierpnia 2005

CIESZYŃSKICH KONFRONTACJI
CIĄG DALSZY

Zaolzie przestało być sprawą tabu...

Był to bardzo powolny proces przywracania prawdy po latach komunizmu. Wielu czeskich i polskich „znawców” historii wolało - po załamaniu się komuny w r.1989 - nadal niezgodnie z faktami powtarzać, jak to Zaolzie na podstawie decyzji konferencji monachijskiej zostało zajęte przez Polskę (o tym jaka była rzeczywistość mówią dokumenty omawiane w nr 1/2004 PBI-Zaolzie, patrz. archiwum serwisu Zaolzie-org). Do dziś niektórzy czescy dziennikarze nadal utrzymują, że „mnichovská dohoda ze září 1938 přiřkla Těšínsko polské okupační armádě,¹ (czyli w konsekwencji dyktatu monachijskiego z września 1938 Zaolzie przekazane zostało polskiej armii okupacyjnej – tłumacz. red.)

Do ujawniania prawdy o Zaolziu przyczynił się m.in. – zwłaszcza w okresie po r. 1989, polski historyk, prof. dr hab. Marek Kazimierz Kamiński z Instytutu Historii Polskiej Akademii Nauk. Należą Mu się za to szczególne wyrazy uznania. Uczestniczył, zwłaszcza w pierwszych latach 90-tych 20 wieku, w wielu polsko-czeskich spotkaniach i prezentował wyniki badań polskich i czeskich zasobów archiwalnych, usuwając białe plamy w historii wzajemnych stosunków obu narodów.

Po okresie oficjalnego milczenia o Zaolziu - również deklaracja Rządu RP z 27.4.2000 w sprawie realizacji Konwencji Ramowej Rady Europy o ochronie mniejszości narodowych przyczyniła się do przełamania tego tabu. Rząd RP, zobowiązując się do zawierania umów ochronnych na rzecz Polaków w krajach ościennych stworzył naszym Rodakom za Olzą szanse na rzeczywistą ochronę. W tym miejscu należy wyrazić nadzieję, że zarówno RP jak i RC wywiążą się wreszcie w tej kwestii ze swych zobowiązań.

Do odmitologizowania tematu Zaolzia dołączyły niedawne wystawy w Książnicy Cieszyńskiej – ekspozycja o legionistach śląskich, którzy z Parku Adama Sikory (obecnie w lewobrzeżnej części Cieszyna) wyruszyli w r. 1914 do walki o wolną Polskę – oraz zbiory dokumentów historycznych z r. 1938 – roku wyzwolenia Zaolzia. Poniżej niektóre cytaty z prezentowanych w Książnicy tekstów (wytłuszczenia redakcji):

„Niewiele jest epizodów w XX-wiecznych dziejach Polski, które tak dalece uległyby zmitologizowaniu, jak wydarzenia z jesieni 1938 r. związane z wkroczeniem wojsk polskich na Zaolzie i włączeniem tego obszaru w granice Rzeczpospolitej. Nie doczekawszy się, mimo upływu wielu dziesięcioleci, rzetelnej, wszechstronnej analizy historycznej, stały się domeną publicystyki i propagandy. Już wkrótce po klęsce wrześniowej zaczęto prezentować je jako kwintesencję błędnej, tromtadrackiej polityki "sanacyjnych pułkowników". W okresie stalinowskim przypominanie wydarzeń z 1938 r. stało się jednym z najskuteczniejszych instrumentów, przy użyciu których komunistyczna propaganda mogła podejmować próby skompromitowania II Rzeczpospolitej.

dalej - w biuletynie nr 8/2005 (20)

Prosimy o nadsyłanie interesujących informacji i aktualności, łącz do stron internetowych
na e-mail:
kontakt@zaolzie.org

Z uwagi na problemy organizacyjno- techniczne lipcowe wydanie
PBI ZAOLZIE
ukazało się z kilkudniowym opóźnieniem. Przepraszamy czytelników, którzy nie odnaleźli nowego numeru Biuletynu we właściwym terminie.

Redakcja

POLONIA ŚWIATA
www.polonia.org

..."Ognisko w domach tli, jeszcze nie zgasło. Śpiący lud w trudzie zmaga się, wysila, By się obudzić. Czas, byś dawał hasło!" Jan Łysek WIEŻA PIASTOWSKA na cieszyńskim wzgórzu zamkowym nad Olzą, w prawobrzeżnej części podzielonego miasta – w Polsce,
WIAROPODOBNY ROK ZAŁOŻENIA MIASTA - 810 p. Ch.
	CIESZYN STOLICA B. KSIĘSTWA PIASTOWSKIEGO
**ZAOLZIE - Polska część obszaru b. Księstwa Cieszyńskiego oderwana od Polski przez Czechosłowację:** - w drodze zbrojnej, podstępnej napaści z 23.1.1919, - po raz drugi z rozkazu Stalina po 2 wojnie światowej – w r.1945.
*... LECZ DUCHOWEJ WIĘZI Z NARODEM NIE DA SIĘ ROZERWAĆ !*

Mapa zaolziańskiej części Śląska Cieszyńskiego przedstawiająca stosunki narodowościowe według austriackiego spisu ludności z r.1900.
W PIERWSZYM NUMERZE BIULETYNU PISALIŚMY
ZAOLZIE Polski Biuletyn Informacyjny Nr 1/2004 23 stycznia 2004
W PRZEMILCZANĄ 85 ROCZNICĘ CZESKIEJ ZDRADZIECKIEJ NAPAŚCI (...) W dniu 22.9.1938, a więc na cały tydzień przed „Monachium” – czyli dyktatem monachijskim, Benesz pisał do Mościckiego: (...) ... przedkładam ... propozycję ...wyrównania problemu polskiej ludności w Czechosłowacji. Pragnąłbym ułożyć tę sprawę na płaszczyźnie zasady rektyfikacji granic, zaś czeski minister spraw zagranicznych Krofta pisał do polskiego ambasadora Papee: Rząd Czechosłowacki chciałby podkreślić (chodzi o zwrot Zaolzia Polsce, przyp. red), że chodzi tu o akt dobrej woli wynikający z jego własnej inicjatywy i własnej decyzji ...” .. dalej – w biuletynie nr 1/2004
	Polecamy tomik wierszy "DUKATY Z RULONU CIERPKICH LAT" Pawła Kubisza dramat człowieka i pokolenia Zaolzian
PRZED ROKIEM PISALIŚMY
ZAOLZIE Polski Biuletyn Informacyjny Nr 7/2004 23 lipca 2004
„ZAWIERUCHA WOJENNA” Niedługo cieszyli się zaolzianie Polską. To tu, na Zaolziu padły 26 sierpnia 1939 pierwsze wystrzały II wojny światowej. Ten pierwszy - wcześniej zaplanowany - atak, nie został na czas odwołany na skutek opóźnienia rozkazu niemieckiego dowództwa do hitlerowskich bandytów ze swastykami na rękawach cywilnych ubrań. Miało to miejsce w Mostach koło Jabłonkowa, skąd prowadzi tunel kolejowy na południe. Bojówka Kampf-Organisation, co prawda wycofała się potem na Słowację opanowaną już od kilku miesięcy przez Niemców, po dobrowolnym poddaniu im Republiki przez prezydenta Háchę, ale kiedy broniło się Westerplatte, w Cieszynie grasowali już Niemcy.... ........... Po wybuchu II wojny światowej ślązakowcy aktywnie uczestniczyli w realizacji hitlerowskiej polityki narodowościowej, której podstawy ruch ślązakowski w zasadzie stworzył. W czasie spisu ludności chodzili razem z Niemcami od domu do domu i pod różnymi groźbami nakłaniali mieszkańców do deklarowania narodowości śląskiej, lub niemieckiej. Propaganda ślązakowska hamowała proces kształtowania się świadomości narodowej nieukształtowanych narodowo jednostek, sprzyjała ich germanizacji. W efekcie tej polityki sporo młodych zaolzian, po podpisaniu volkslisty musiało przywdziać mundury Wehrmachtu, i walczyć na froncie po stronie niemieckiej, przeciwko własnym rodakom. Wielu jednak z tych, którzy sami dali się zastraszyć, lub trafili na front dlatego, że ich rodzice ulegli naciskowi i podpisali volkslisty, uciekało później z armii niemieckiej i zgłaszało się do Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Trafiało tam wielu Zaolzian, pośrednio poprzez Wehrmacht i bezpośrednio, korzystając z jakiejkolwiek okazji ucieczki z okupowanych terenów. Byli i tacy, którzy z Zaolzia trafili do formującej się na Wschodzie Armii gen. Andersa, było wielu Zaolzian wśród tych Polaków, którzy zakończyli życie zdradzieckim strzałem stalinowskich oprawców w tył głowy, a ich miejscem ostatniego spoczynku stały się bezimienne, zbiorowe mogiły w okolicach Katynia, Tweru, Ostaszkowa i Miednoje. Na nic się zdała konwencja genewska o jeńcach wojennych. Stalinowskim oprawcom wystarczyło, że byli Polakami – polskimi oficerami. .....dalej w biuletynie nr 7/2004 ...

CIESZYŃSKICH KONFRONTACJI CIĄG DALSZY

CIESZYŃSKICH KONFRONTACJI
CIĄG DALSZY