NAJNOWSZY NUMER
 BIULETYNU

ZAOLZIE

 
Polski Biuletyn Informacyjny 
dokumenty,  artykuły, komentarze,
 aktualności

Nr 7/2006 ( 31)   23 lipca 2006

Zaolzie – nasza hańba domowa

Samokrytycyzm wrodzony to rzadki przymiot, wyrozumowany – to trudna sztuka. Dlatego też w dyskusjach m.in. historycznych obie strony zajmują się własnymi krzywdami i nieprawościami przeciwnika. Spróbujmy raz w sprawie Zaolzia inaczej: zróbmy własny rachunek sumienia.

Lista polskich grzechów jest tu długa:

1.  Polska zlekceważyła starą prawdę „okazja czyni złodzieja”, prowokując najazd (23 stycznia 1919 – przyp. red.) ogołoceniem granicy południowej z wojska. Usprawiedliwia nas tylko fakt, że wojsko to dopiero powstawało i że było gwałtownie potrzebne pod Lwowem.   

2. Polska zaniedbała wniesienie na forum międzynarodowe skargi na oszustwo dyplomatyczne, agresję zbrojną, wymordowanie jeńców wojennych w Stonawie, zabór obszaru o przewadze liczebnej ludności polskiej.

3. ..

[...]          dalej - w biuletynie nr 7/2006 (31)

NUMERY ARCHIWALNE BIULETYNU

ZAOLZIE
Polski Biuletyn Informacyjny 
Nr 6/2006 (30) 23 czerwca 2006

Z ZAOLZIAŃSKICH

REALIÓW

[...]

Nie tknie cię palcem władza,

Obca przemoc nad ludem –

Gdy zaczniesz służyć, zdradzać,

Wszystko zrobisz co cudze!

Wtedy będziesz lojalny

Czysty jak łza żebraka ...

- Nie chcesz? – to w łeb cię walnę

Każę wśród mieczy skakać!

[...]

(powyżej fragment poematu „Rapsold o Oszeldzie” Pawła Kubisza z r.1952; bohaterem tego utworu jest Paweł Oszelda, zapomniany obrońca sprawy uciemiężonego ludu swej ojczystej Ziemi Cieszyńskiej z okresu „Wiosny Ludów”; lektura utworu Pawła Kubisza nasuwa jednak skojarzenia z wydarzeniami,  współczesnymi Autorowi oraz dnia dzisiejszego, jakże odmiennymi od wizji tego, o co walczył Oszelda i za co w czasie II wojny światowej poświęcali swe życie zaolziańscy Polacy..., o czym poniżej.  Notka biograficzną Pawła Kubisza – patrz nr 11/2004 PBI Zaolzie org oraz w posłowiu tomiku wierzy Dukaty z rulonu cierpkich lat w nr 12/2004 ww. biuletynu).   

O CO W CZASIE II WOJNY ŚWIATOWEJ WALCZYLI ZAOLZIAŃSCY POLACY?

            W tegorocznym marcowym numerze PBI Zaolzie org. pisaliśmy o tym, jak to premier Republiki Czeskiej Jiří Paroubek, przeprosiwszy w roku ubiegłym niemieckich antyfaszystów sudeckich, za krzywdy doznane z rąk Czechów po II wojnie światowej (na mocy tzw. dekretów Beneša - przyp. A.S.) stwierdził, że przeprosiny te dotyczyły również zaolziańskich Polaków. Jak napisał w liście do węgierskiego prezesa ruchu politycznego „Wspólnota - Coexistentia” dotyczyły one „wszystkich osób, byłych obywateli czechosłowackich, które w czasie II wojny światowej pozostały wierne Republice Czechosłowackiej i brały czynny udział w walce o jej wyzwolenie lub były ofiarami terroru nazistowskiego”.  

            Sęk w tym, że zaolziańscy Polacy byli wówczas obywatelami Rzeczypospolitej Polskiej i jako Polacy uczestniczyli w polskim ruchu oporu, zaś mienie które zabrano im na mocy dekretów Beneša, było de iure mieniem sąsiedniego kraju, gdyż zarejestrowane było w polskich sądach i jako polskie zostało zaraz na początku wojny wywłaszczone przez Niemców. Fakt niemieckiej konfiskaty Czesi po wojnie świadomie skwapliwie wykorzystali, zagarniając społeczne mienie Polaków jako poniemieckie. Ten kamuflaż podtrzymywany jest przez władze czeskie  po dzień dzisiejszy...

            W kontekście powyższych faktów nasuwa się pytanie:

kto za Olzą walczył w czasie okupacji?

            Otóż, ruch oporu na Zaolziu w czasie II wojny światowej miał polski charakter. Zaczął samorzutnie powstawać już w październiku 1939.........

[...]         dalej - w biuletynie nr 6/2006 (30)

ZAOLZIE
Polski Biuletyn Informacyjny 
Nr 5/2006 (29) 23 maja 2006

DIVIDE ET IMPERA

- jak  długo jeszcze?

[...}

Wprowadzenie programu Wilsona oznaczało koniec zasady DZIEL I PANUJ, lecz  – mówiąc językiem użytkowników  interenetu – tylko w sferze wirtualnej. Przekonali nas o tym internauci z forum internetowego Księstwo Cieszyńskie, przesyłając nam równolegle do interesującego i poniżej zamieszczonego przyczynku pt. „Przedolzie” – jak nas widzą?!, – fragmenty dyskusji zainicjowanej przez lekturę naszego tegorocznego, kwietniowego Biuletynu. Niektóre z postów - a zwłaszcza te czeskojęzyczne - są najwyraźniej efektem komunistycznej edukacji, pokłosiem swoistego, sowieckiego sposobu myślenia. Jak tu bowiem wyjaśnić kryteria postu przytoczonego przez  fk5 z 26.04.06, 9:32 „Praha objevila Polsko!!!” (Księstwo Cieszyńskie)· Zaolzie przed wyborami[...] , skoro wiadomo, jak skwapliwie T.G. Masaryk  (późniejszy prezydent Czechosłowacji) skorzystał z 10 punktu ww. programu  prezydenta Wilsona, przy tworzeniu państwa czechosłowackiego a równocześnie w drodze militarnej przemocy i zdradzieckiej napaści uniemożliwił zastosowanie tego punktu w odniesieniu do ludności polskiej Księstwa Cieszyńskiego?  Dosłowne tłumaczenie fragmentu tego postu (jeśli chodzi o Śląsk Cieszyński jako części Śląska austriackiego)  brzmi: „ [...]  sytuacja była dokładnie następująca: Polacy zgłosili roszczenia do obszaru odwiecznie czeskiego Śląska Cieszyńskiego ze względu na tamtejszą ludność polską”  (stanowiącą tam wówczas ponad 70 % mieszkańców – przyp. red). Aby było ciekawiej: Polacy na zabranym przez Czechów Zaolziu - w skali obszaru, do którego zgłaszali roszczenia - stanowili ponad 70 % ludności, natomiast Czesi w skali całej Republiki Czechosłowackiej w okresie międzywojennym tworzyli ok. 49 % mniejszość narodową(!). A więc typowo wybiórcze stosowanie 10 punktu programu Wilsona: dla Polaków - nie, dla Czechów - tak. Czyż nie jest to ewidentny wyraz komunistycznej mentalności?

Dewiza  DIVIDE ET IMPERA  - jak wynika z zaolziańskich realiów - nadal tam obowiązuje, jak przed wiekami. Dość przypomnieć zagrabione w r. 1945  przez władze czeskie i do dziś nie oddane mienie polskich organizacji społecznych i gospodarczych oraz akceptujące ten stan rzeczy pismo ówczesnego premiera a obecnego prezydenta Republiki Czeskiej Doc. Ing. Václava Klausa  z 5.4.1993 (patrz skan oryginału tego pisma   PBI – Zaolzie nr 5/2004 str 8 i komentarz str. 4). Dla pociechy można tylko przytoczyć stare przysłowie: kradzione nie tuczy!

[...]          dalej - w biuletynie nr 5/2006 (29)

DALSZE NUMERY ARCHIWALNE BIULETYNU
1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  /2004
1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  /2005
1  2  3  4  5  6  7  /  2006